เทคนิคและทักษะกีฬากระโดดไกล

 กติกาของกีฬากระโดดไกล 1.ทางวิ่งจะมีความกว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร  2.กระดานสำหรับเริ่มกระโดดส่วนมากทาด้วยสีขาว ส่วนตรงที่ติดกับกระดานเริ่มกระโดดด้านหลุมทรายบรรจุด้วยดินน้ำมันหรือวัสดุที่เหมาะสม ด้านบนสุดของดินน้ำมันทำเป็นมุมกับการะดานเริ่มกระโดด 30 องศา สูงจากกระดานเริ่มกระโดดต้องไม่เกิน 7 มม. เอาไว้สำหรับบันทึกรอยเท้านักกีฬาที่เหยียบเกินกระดานเริ่มกระโดด หากเป็นรอยถือว่าฟาล์วและผิดกติกา กระดานกระโดดห่างจากขอบหลุมทราย 1 เมตร ระยะห่างจากกระดานเริ่มกระโดดกับจุดไกลสุดของหลุมทรายห่างอย่างน้อย 10 เมตร 3.หลุมทรายต้องกว้างอย่างน้อย 75 ม. ยาวเมื่อนับเริ่มต้นจากกระดานเริ่มกระโดดไม่ต่ำกว่า 10 ม. ระดับทรายในหลุมต้องเกลี่ยให้เสมอกับระดับของกระดานเริ่มกระโดด 4.เมื่อนักกีฬามากกว่า 8 คนให้นักกีฬาเริ่มต้นแข่งขันทีละคน แข่งกันคนละ 3 ครั้ง เป็นการคัดเลือกนักกีฬาที่สถิติดีสุด 8 คน แล้วแข่งอีกคนละ 3 ครั้ง เพื่อเป็นการชิงชัยว่าใครจะเป็นผู้ชนะในที่สุด แต่ถ้าหากนักกีฬาน้อยกว่า 8 คนก็สามารถกระโดดได้คนละ 6 ครั้ง 5.การวัดระยะทางจะวัดจากรอยที่ปรากฏในหลุมทรายส่วนที่ใกล้กับกระดานเริ่มกระโดดมากที่สุด 6.การ...

 ประวัติความเป็นมาของกีฬากระโดดไกล กระโดดไกลเป็นหนึ่งในกีฬาที่ถูกบรรจุลงสู่การแข่งขันโอลิมปิก แต่ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มกรีฑาประเภทลาน โดยจะมีทั้งการ วิ่งกระโดดสูง, การทุ่มน้ำหนัก, การขว้างจักร, การพุ่งแหลน และการวิ่งกระโดดไกล ที่ต้องใช้ทักษะความชำนาญพิเศษส่วนตัวเท่านั้น พร้อมความคล่องแคล่วและความแข็งแกร่งของร่างกาย รวมไปถึงความคิดที่รวดเร็ว ต้องรู้จักการวิ่งในจังหวะที่ถูกต้อง เพื่อบังคับให้ร่างกายสามารถกระโดดออกไปได้ไกลมากที่สุด ดังนั้นจึงถือว่าเป็นหนึ่งในกีฬาที่ต้องได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี   ประวัติความเป็นมาของกีฬากระโดดไกล ประวัติกระโดดไกลเริ่มต้นมาจากการถูกบันทึกให้เป็นหนึ่งในกีฬา ที่ได้เปิดการแข่งขันมาตั้งแต่ช่วงสมัยโอลิมปิกโบราณและในยุคสมัยใหม่ก็ยังคงมีการแข่งขันประเภทนี้อยู่ ซึ่งหัวใจหลักของการแข่งกระโดดไกล คือ ความเร็ว, ความแข็งแกร่ง และการพาตัวเองกระโดดไปสู่เป้าหมายให้ไกลมากที่สุด โดยจะมีเส้นตั้งต้นที่เป็นเส้นกำหนด เมื่อกระโดดออกไปแล้วจะวัดจากจุดที่ลงจุดแรก ส่วนใหญ่จะใช้เป็นส้นเท้าลง จากนั้นจะมีการวัดว่าใครที่ไปได้ไกลกว่า สำหรับการแข่งขันช่วงแรกเริ่มในปี ค.ศ.1896 จะม...

 การลงสู่พื้น ช่วงลงพื้นนี้เป็นช่วงที่สำคัญต่อการตัดสินแพ้ชนะได้ เพราะคุณอาจทำความยาวได้อีกครึ่งเมตรถึงหนึ่งเมตร ขั้นตอนนี้เป็นช่วงการเหยียดขา (Leg Shoot) จะเป็นประโยชน์ ในช่วงนี้คุณต้องงอปลายเท้าเข้าหาตัว เอาศีรษะเอนเข้าหาเข่า จากนั้นขณะที่ลงสู่พื้นทราย พยายามดึงลำตัวของคุณเข้าหาส้นเท้าให้ได้มากที่สุด สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญที่สุดและอาจจะทำให้คุณแพ้หรือชนะการแข่งกระโดดไกลได้เลยทีเดียว  

 การลอยตัว ในช่วงลอยตัว นักกีฬาแต่ละคนก็มีเทคนิคที่ไม่เหมือนกัน ซึ่งหลักๆก็จะมี เทคนิคที่เรียกว่า Hang นักกีฬาจะคงลักษณะเหมือนถูก “แขวน” อยู่กลางอากาศ เทคนิค Sail คือเทคนิคที่แปลได้ตรงตัวเลยค่ะ คือนักกีฬาจะเหมือน “ล่อง” ไปกลางอากาศโดยเอาสะโพกนำไปก่อน หรือเทคนิค Hitch Kick ซึ่งนักกีฬาจะทำท่าแกว่งขาเหมือนวิ่งอยู่กลางอากาศ จริงๆแล้วขั้นตอนที่อยู่กลางอากาศนี้ทางเทคนิค เป็นขึ้นตอนที่สำคัญน้อยที่สุด เพราะคุณอยู่กลางอากาศแล้ว คุณก็แค่ต้องพยายามที่จะลอยตัวอยู่ให้ได้นานที่สุด

การขึ้นกระโดดจากพื้น ในช่วงกระโดด มันสำคัญมากที่คุณจะต้องกระโดดออกจากแผ่นบอร์ดพอดี แต่ก่อนจะถึงจุดนี้ เป็นเป็นช่วงที่เราเรียกว่า “Amortization Phase” คือเป็นช่วงที่คุณต้องย่อสะโพกลงนิดหน่อยเพื่อเปลี่ยนความเร็วจากการวิ่งให้เป็นพลังที่จะดีดตัวขึ้นไปในช่วงกะโดด พอถึงจุดนี้ คุณต้องเอาขาข้างที่ไม่ได้ใช้กระโดด (Free Knee, None Take-off Leg) กวาดมาไว้ข้างหน้า เพื่อช่วยเปลี่ยนแรงกระโดดจากแนวตั้งมาเป็นแนวนอน

 การวิ่งเข้าสู่ที่หมาย     การกระโดดไกลแบ่งออกเป็นสี่องค์ประกอบใหญ่ๆ คือ ช่วงวิ่ง ช่วงกระโดด ช่วงลอยตัว และช่วงลงพื้น  ในช่วงวิ่ง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความคงเส้นคงวา คุณต้องฝึกให้โดดออกจากแผ่นบอร์ดในตำแหน่งเดิมทุกครั้งที่คุณกระโดด และสิ่งสำคัญอันดับสองคือความเร็ว คุณต้องพยายามเร่งความเร็วตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนเมื่อถึงจุดสิ้นสุดหรือตรงแผ่นบอร์ดนั้น ความเร็วของคุณต้องสูงที่สุดแล้ว หมายความว่าแรงเคลื่อนที่ต้องเร็วขึ้นเรื่อยๆอย่างคงที่ นอกจากนี้ คุณต้องมีพละกำลังอย่างมากในการที่จะเปลี่ยนความเร็วในการวิ่งมาเป็นพลังในการกระโดด